جایگاه خوش بینی و بد بینی در جامعه

امام علی (ع) در حکمت ۱۱۴ نهج البلاغه می فرماید:
هر گاه نیکوکاری بر روزگار و مردم آن غالب آمد، اگر کسی به دیگری گمان بد برد در حالی که از او زشتی آشکار نشده ستمکار است و اگر بدی بر زمانه و مردم آن غالب گردد و کسی به دیگری خوش گمان باشد خود را فریب داده است.

و گر غالب آید بدی در جهان
و آن گاه خوش بین شَوی بهر آن

چنان است کز غفلت بسیار
فریبی خودت را در این روزگار

وگر در دلش کس گمان نهان
بَرَد جمله بر کرده مردمان

و بر او نگردد بدی ها عیان
بُوَد بس ستمکار او بی گمان

پست شده در اجتماعی, فرهنگی, نهج البلاغه

پاسخ دهید

آمار بازدید

  • 262
  • 1,283
  • 10,330
  • 343,057
  • ۳۰ ,خرداد , ۱۳۹۷
Design by saberi564